پیامبر اکرم ص بشیر و نذیر است

فارسی نسخه موبایل
در سوره ی سبأ فرمود: "پیامبر بشیر و نذیر است" سوره ی سبأ، آیه ی 28 بشیر و نذیر بودن در كنار راهنمایی كردن است او راه و نتیجه ی پیمودن آن را نشان داده، عواقب تلخ انحراف از راه را نیز بیان می كند از این رو بشیر و نذیر است. در سوره ی "احزاب" نیز پیامبر را با این اوصاف معرفی میكند: "یا أیها النبی إنا أرسلناك شاهداً و مبشراً * و نذیراً و داعیاً إلی الله بإذنه و سراجاً منیراً" سوره ی احزاب، آیات 45 ـ 46 این آیه، رسالت عامه ی پیامبر را بیان میدارد، یعنی تو را برای جهانیان فرستادیم تو چون آفتاب روشنی بخشی. آفتاب برای همه ی مردم است امّا بهره خاص را بینایان میبرند، پیامبر راهنمای همه مردم است، امّا صاحبنظران، محقّقان و انسانهای وارسته از وی بهره میبرند نه تبهكاران. اهل مطالعه، نویسندگان، كسانی كه كاری مثبت انجام داده، قدمهای خیر و سودمند برمیدارند به طور صحیح از آفتاب بهره میگیرند نه كسانی كه بیراهه رفته یا به گناه تن در میدهند. فرمود: تو هرگز خاموش نمی شوی، و اگر بخواهند نور تو را خاموش كنند خداوند مانع میشود: "یریدون أن یطفؤا نورالله بأفواههم ویأبی الله إلا أنیتمّ نوره" سوره ی توبه، آیه ی 32 یا "والله متمّ نوره" سوره ی صف، آیه ی 8 این سراج منیر، پیوسته روشن و روشنگر جهانیان است.

عصاره ی رسالت و شخصیت حقوقی رسول خدا به صورت قرآن كریم متجلی است و این، چراغی است كه خدای سبحان برافروخته و هرگز خاموشی ندارد چون: "ما یفتح الله للناس من رحمةٍ فلا ممسك لها و ما یمسك فلا مرسل له من بعده" سوره ی فاطر، آیه ی 2. انسان چگونه میتواند چراغ الهی را خاموش كند؟ از هر وسیله ای كه بخواهد كمك بگیرد، آن وسیله سپاه و ستاد خداست: "لله جنود السموات و الأرض" سوره ی فتح، آیه ی 4 خود آن ابزار، قبل از اینكه در اختیار انسان باشد در اختیار خداست و خود انسان قبل از اینكه مسلّط برخود باشد، زیر سلطه ی قهر و قدرت باری تعالی است؛ اعضا و جوارح هر انسانی هم سپاه مسلح خدایند، بنابر این فرض ندارد كسی بتواند نور خدا را خاموش كند. با دمیدن دهان، نمیتوان آفتاب را خاموش كرد آنچنان كه میتوان شمع را خاموش كرد! جز اینكه انسان خود را به رنج افكند راه به جایی نمیبرد، زیرا بین شمس و شمع فرق نگذاشت.

خدا میفرماید: این سراج منیر را نه تنها برای مؤمنان كه برای همه مردم فرستادم گرچه در آیه ی بعد میفرماید: مؤمنان را بشارت بده و این بشارت خاصّ است: "وبشّر المؤمنین بأن لهم من الله فضلاً كبیراً" سوره ی احزاب، آیه ی 47 تو مبشّر جهانیان هستی امّا تنها مؤمنان از تو استفاده كرده آنان را به رحمت خاصه نوید می دهی و گرنه توده ی انسانها از خُلق و سبك زیست مردمی تو بهره می برند، هر چند به راه نیایند، حد اقل از تیرگی آنها كاسته می شود.

منـابـع

تفسیر موضوعی آیة الله جوادی آملی ج 8 ص63

کلیــد واژه هــا

0 نظر ارسال چاپ پرسش در مورد این مطلب افزودن به علاقه مندی ها

بـرای اطلاعـات بیشتـر بخوانیـد