عصمت پیامبران در تلقی، نگهداری و ابلاغ وحی

فارسی 2523 نمایش |

یکی از اصول مشترک بین همه‌ انبیا عصمت آنان در تلقی وحی و حفظ و ابلاغ آن است. این امور از اوصاف کمالیه و ثبوتیه همه‌ پیامبران است. خداوند هرگونه نقص را از انبیا سلب کرده است و به صورت اصلی کلی در قرآن می فرماید: «و ما ‌کان لنبی ان یغل» (آل عمران/ 161) هیچ پیامبری اهل خیانت نیست و نمی‌تواند خیانت کند، آن هم نه تنها خیانت در مسایل مالی و مانند آن، بلکه در وحی نیز نباید خیانت کند، بلکه باید همه را بدون کم و زیاد بازگو کند.

عصمت پیامبران از شرک و گناه
نبوت و عصمت با شرک و گناه سازگار نیست. مقام نبوت مقامی است که صاحب آن هرگز دست به سوی گناه دراز نمی‌کند؛ چون او درون گناه را می‌بیند. وقتی انسان درون گناه را به صورت ماری سمی دید، هیچ گاه به آن دست نمی‌یازد. ما برای چه از مار فرار می‌کنیم و خود را از این معصیت نجات می‌دهیم و در برابر آن معصوم می‌مانیم؟ زیرا خطر دست زدن به مار برایمان محسوس و مقطوع است.
انبیا (ع) درون گناهان را به صورت مار و‌ عقرب می‌بینند. گناه در روز قیامت به صورت مار و عقرب در‌ می‌آید و کسی که چشم درون بین دارد هم به‌ خوبی باطن سمی گناه را می‌نگرد و دست به چیزی که باطن آن سمی است، نمی‌زند.
مار و عقرب که در قبر کافر و تبهکار ظهور می‌کنند، جدای از رفتار او نیستند؛ بلکه همین عقاید و اخلاق و اعمال اوست که بعد از مرگ به صورت مار و عقرب ظهور می‌کند. پس درون معصیت، مار و عقرب است و اگر کسی درون گناه را ببیند، به تباهی و گناه نزدیک نمی‌شود.
امیرالمؤمنین (ع) در پایان قصه‌ عقیل می‌فرماید، شب هنگام کسی حلوایی برایم آورد. به او گفتم: اگر صله یا زکات یا صدقه است، بر ما اهل بیت حرام است، گفت: هیچ یک از اینها نیست و لیکن هدیه است. به او گفتم: زن فرزند مرده، بر تو بنالد. آیا خواستی مرا از دین خداوند جدا سازی؟ آیا مخبط یا جن زده یا هذیان‌ گویی و می‌خواهی مرا از دین خدا با نیرنگ باز‌ داری؟ سر این گونه خطاب های عتاب آمیز همان است که خود حضرت علی (ع) می‌بیند، مال حرام (مانند ‌رشوه) با آب دهان مار یا استفراغش خمیر شده است.
خدای سبحان می فرماید: انبیا گرچه اهل کفر نیستند، ولی، بر فرض محال، اگر شرک بورزند، همه طاعاتشان باطل می‌شود: «لو أشرکوا لحبط عنهم ما کانوا یعملون» (انعام/ 88)
به پیامبر خاتم (ص) نیز می فرماید: «لئن اشرکت لیحبطن عملک» (زمر/ 65).
پیام آوران الهی نه تنها کافر نخواهند شد بلکه پاسداران مرز وحی و نبوتند: «اولئک الذین اتیناهم الکتاب والحکم والنبوة فان یکفر بها هـؤلاء فقد وکلنا بها قوما لیسوا بها بکافرین؛ اگر دیگران کفر ورزیدند و اسلام را نپذیرفتند، ما وکلایی فرستادیم که هرگز کفر نمی‌ورزند. انبیا نمایندگان ما هستند و ما آنان را به عنوان وکلای دین برگزیده‌ایم. آنها هرگز کافر نمی‌شوند، زیرا نبوت با کفر سازگار نیست.» (انعام/ 89)

منـابـع

عبدالله جوادی آملی- تفسیر موضوعی جلد6- صفحه 60

کلیــد واژه هــا

0 نظر ارسال چاپ پرسش در مورد این مطلب افزودن به علاقه مندی ها

0 نظر ارسال چاپ پرسش در مورد این مطلب افزودن به علاقه مندی ها

بـرای اطلاعـات بیشتـر بخوانیـد