بیزاری بت ها از عبادت کنندگان خود در قیامت

فارسی 3159 نمایش |

تمام موجودات دارای علم و شعور و ادراکند؛ ما نمی فهمیم. «وَ إِنْ من شَیْءٍ إِلا یُسَبحُ بِحَمْدِهِ وَلَـ'کِن لا تَفْقَهُونَ تَسْبِیحَهُمْ؛ هیچ چیزی نیست مگر آنکه با حمد خدا تسبیح میگوید ولیکن شما مردم تسبیح آنها را نمی فهمید» (اسراء/ 44)
«یُسَبحُ الرعْدُ بِحَمْدِهِ وَالْمَلَـ'ئِکَةُ مِنْ خِیفَتِهِ؛ رعد و آسمان غرشی که به گوش میرسد، به حمد خداوند تسبیح می کنند، و فرشتگان از خوف و خشیت حق با حمدِ خود تسبیح گویانند» (رعد/ 13)
آری همینست که وجود و حیات و علم در همه موجودات ساری است؛ زیرا ایجاد نطق را تسبیح نمی گویند و همچنین شهادت نمی نامند. و بنابراین اساس، خداوند تعییب و تعییر می کند افرادی را که به موجودات بی جان عشق ورزیده و آنان را عبادت کرده اند. «وَ مَنْ أَضَل مِمن یَدْعُوا مِن دُونِ اللَهِ مَن لاَ یَسْتَجِیبُ لَهُ إِلَی ' یَوْمِ الْقِیَـ'مَةِ وَ هُمْ عَن دُعَآِهِمْ غَـ'فِلُونَ * َ إِذَا حُشِرَ الناسُ کَانُوا لَهُمْ أَعْدَآءً وَ کَانُوا بِعِبَادَتِهِمْ کَـ'فِرِینَ؛ و کدام کس گمراه تر است از آن که غیر از خداوند کسی را بخواند که تا روز قیامت هم قدرت بر اجابت او را ندارد؟ و علاوه آنان تنبه و توجهی هم به خواندن اینان ندارند، و در زمانی که مردم برای قیامت محشور گردند، آنان دشمنان اینان بوده و از عبادت های اینان تبری جسته و نسبت به آن کافر می باشند» (احقاف/ 5-6)
و بنابراین اساس است که قرآن کریم عشق بازی و عبادت را با موجودات فاقد شعور و بی روح غلط میداند؛ قرآن میگوید: شما که این بت ها را می پرستید، عمل غلطی انجام میدهید! چون بت فاقد شعور و ادراک است. اگر واقعاً بدانید که این بت در عالم تسبیح دارد، شعور و ادراک و فهم دارد و بدانید که این شعور و فهم، علم و فهم خداست که در آن متجلی شده است، در این صورت سجده کردن بت سجده کردن خداست؛ چون وقتی شما به بت سجده کردید از نقطه نظر اینکه موجودی است ظلی و فانی و استقلال ندارد و فهیم است و قادر و عالم است به قدرت و علم خدا و خلقتی است از مخلوقات خدا، و ربط با خدا دارد و مرکز تجلیات نور و اسماء و صفات حق است؛ پس بنابراین دیگر از این جهت سجده شما با سجده خدا فاصله ای ندارد، چون ظهور خداست و شما به عنوان همین معنای ظهور بر آن سجده می کنید و از این آئینه و آیه خدا را می نگرید و مشاهده می نمائید، پس این سجده سجده به خداست. مانند امام و پیغمبر که توجه به آنان از جهت عنوان مرآتیت و آیتیت عین توجه به حق است.
«فَأَیْنَمَا تُوَلوا فَثَم وَجْهُ اللَهُ؛ به هر طرف که روی خود را به گردانید! پس آنجا وجه الله است» (بقره/ 115) به هر جا که می خواهی سجده کن! به زمین سجده کن! به سنگ سجده کن! به بت سجده کن! تفاوتی ندارد! علت عدم جواز سجده به بت آنست که ما بت را موجود بی روح و بی ادراک می دانیم، و بنابراین انسان با روح و زنده و با شعور و ادراک سجده کند در برابر موجود فاقد این معانی، کُرنش کند در مقابل بت مرده، این غلط است؛ و از همین جهت است که قرآن از چنین سجده ای مؤاخذه میکند که: «أَمْوَ 'تٌ غَیْرُ أَحْیَآءٍ وَ مَا یَشْعُرُونَ أَیانَ یُبْعَثُونَ؛ بت ها مردگانند، زنده نیستند، ابداً شعور و فهم ندارند که در چه وقت مبعوث میشوند» (نحل/ 21) آن وقت شما می آئید و به آنها سجده می کنید؛ در روز قیامت همین بت ها که شما آنها را کور و کر و جاهل می دانید! و آنها را می پرستید و سجده می کنید! زبان در می آورند و به عبادتی که شما نموده اید کافر میشوند، چون دارای حیات و شعور و ادراکند؛ و این سجده ای که به آنها می کنید غلط است، الان آنها با زبان خود به شما میگویند: سجده نکنید! رد شوید! ما را در مقابل خدا قرار ندهید! ولی ما نمی فهمیم و به سجده می افتیم، در روز قیامت که چشم ملکوتی و گوش ملکوتی ما باز میگردد صدای آنان را می شنویم و دور باش آنها را ادراک می نمائیم؛ «وَ کَانُوا بِعِبَادَتِهِمْ کَـ'فِرِینَ». میگویند: پروردگارا! ما اینها را به عبادت خود دعوت نکردیم؛ ما نسبت به این عمل کافریم! ما این عبادت ها را در دنیا مطرود میدانیم و محکوم می کنیم؛ این انسان بدبخت مسکین اشتباه کرده که ما را عبادت کرده است و ما از چنین عبادت هایی بیزاری می جوییم. بت ها در آنجا تکلم دارند و سخن می گویند و شهادت می دهند بر بطلان عبادت انسان نسبت به آنها.

منـابـع

سید محمد حسین حسینی تهرانی- معادشناسی جلد 7- صفحه 216-218

کلیــد واژه هــا

0 نظر ارسال چاپ پرسش در مورد این مطلب افزودن به علاقه مندی ها

0 نظر ارسال چاپ پرسش در مورد این مطلب افزودن به علاقه مندی ها

بـرای اطلاعـات بیشتـر بخوانیـد