جستجو

معرفت حق در نهج البلاغه

از جمله بحث های نهج البلاغه بحثهایی است درباره این که خداوند هم اول است و هم آخر، هم ظاهر است و هم باطن، البته این بحث مانند سایر مباحث مقتبس از قرآن مجید است و فعلا ما در مقام استناد به قرآن مجید نیستیم. خداوند اول است نه اولیت زمانی تا با آخریت او مغایر باشد، و ظاهر است نه به معنی این که محسوس به حواس است تا با باطن بودن او دو معنی و دو جهت مختلف باشد، اولیت او عین آخریت، و ظاهریت او عین باطنیت او است.
«الحمد الله الذی لم تسبق له حال حالا، فیکون اولا قبل ان یکون آخرا، و یکون ظاهرا قبل ان یکون باطنا... و کل ظاهر غیره باطن، و کل باطن غیره غیر ظاهر؛ سپاس خدای را که هیچ حال و صفتی از او بر حال و صفتی دیگر تقدم ندارد تا اولیت او مقدم بر آخریتش، و ظاهریت او مقدم بر باطنیتش بوده باشد. هر پیدایی جز او فقط پیداست و دیگر پنهان نیست و هر پنهانی جز او فقط پنهان است و دیگر پیدا نیست او است که در عین این که پیدا است پنهان است و در عین اینکه پنهان است پیدا است.» (خطبه 65)
«لا تصحبه الاوقات، و لا ترفده الادوات، سبق الاوقات کونه، و العدم وجوده، و الابتداء ازله؛ زمانها او را همراهی نمی کنند (در مرتبه ذات او زمان وجود ندارد) و اسباب و ابزارها او را کمک نمی کنند. هستی او بر زمانها، و وجود او بر نیستی، و ازلیت او بر هر آغازی تقدم دارد» (خطبه 186).

منابع

  • مرتضی مطهری- سیری در نهج البلاغه- صفحه 64-63

کلید واژه ها

نهج البلاغه صفات خدا خداشناسی ازلیت خدا

مطالب مرتبط

معنی ازلیت خداوند در نهج البلاغه نتیجه و معنای درک مقام پروردگار نگاهی به اسماء حسنای الهی معنای توحید ذاتی معنای توحید صفاتی نفی وحدت عددی از وحدت حق در نهج البلاغه فنای وجه خلقی و بقای وجه الهی موجودات در قیامت

اطلاعات بیشتر

ذات حق در نهج البلاغه نفی وحدت عددی از وحدت حق در نهج البلاغه معنی ازلیت خداوند در نهج البلاغه انواع وجود و ظهور

ابزار ها