جستجو

تصور غلط از شفاعت امام حسین علیه السلام

اگر کسی گمان کند که تحصیل رضا و خشنودی خدای متعال راهی دارد و تحصیل رضا و خشنودی فرضا امام حسین (ع) راهی دیگر دارد و هر یک از این دو، جداگانه ممکن است سعادت انسان را تأمین کند، دچار ضلالت بزرگی شده است. در این پندار غلط چنین گفته می شود که خدا با چیزهایی راضی می شود و امام حسین (ع) با چیزهایی دیگر، خدا با انجام دادن واجبات مانند نماز، روزه، حج، جهاد، زکات، راستی، درستی، خدمت به خلق و به والدین و امثال اینها و با ترک گناهان از قبیل دروغ، ظلم، غیبت، شرابخواری و زنا راضی می گردد ولی امام حسین (ع) با این کارها کاری ندارد، رضای او در این است که مثلا برای فرزند جوانش علی اکبر (ع) گریه و یا لااقل تباکی کنیم، حساب امام حسین از حساب خدا جداست.
به دنبال این تقسیم چنین نتیجه گرفته می شود که تحصیل رضای خدا دشوار است زیرا باید کارهای زیادی را انجام داد تا او راضی گردد ولی تحصیل خشنودی امام حسین (ع) سهل است، فقط گریه و سینه زدن و زمانی که خشنودی امام حسین (ع) حاصل گردد او در دستگاه خدا نفوذ دارد، شفاعت می کند و کارها را درست می کند، حساب نماز و روزه و حج و جهاد و انفاق فی سبیل الله که انجام نداده ایم همه تصفیه می شود و گناهان هر چه باشد با یک فوت از بین می رود! اینچنین تصویری از شفاعت نه تنها باطل و نادرست است بلکه شرک در ربوبیت است و به ساحت پاک امام حسین (ع) که بزرگ ترین افتخارش «عبودیت» و بندگی خداست نیز اهانت است همچنان که پدر بزرگوارش از نسبت های "غلاش" سخت خشمگین می شد و به خدای متعال از گفته های آنها پناه می برد. امام حسین (ع) کشته نشد برای اینکه -العیاذ بالله- دستگاهی در مقابل دستگاه خدا یا شریعت جدش رسول خدا به وجود آید و راه فراری از قانون خدا نشان دهد. شهادت او برای این نبوده که برنامه عملی اسلام و قانون قرآن را ضعیف سازد. بر عکس، وی برای اقامه نماز و زکات و سایر مقررات اسلام از زندگی چشم پوشیده به شهادت تن داد.

فلسفه قیام امام حسین علیه السلام
خود حضرت در فلسفه قیامش می فرماید: «و انی لم اخرج اشرا و لا بطرا و لا مفسدا و لا ظالما، و انما خرجت لطلب الاصلاح فی امة جدی، ارید ان آمر بالمعروف و انهی عن المنکر؛ من از روی هوس و جاه طلبی قیام نکرده ام، خروج و قیام من به منظور اصلاح در امت جدم می باشد، می خواهم که به نیکی امر کنم و از بدی نهی نمایم» و ما نیز در زیارت عاشورا چنین خطاب می کنیم: «اشهد انک قد اقمت الصلوة و آتیت الزکوة و امرت بالمعروف و نهیت عن المنکر و جاهدت فی الله حق جهاده و امرت بکتابه و اتبعت سنن نبیه؛ گواهی می دهم که تو نماز را بر پا داشتی و زکات را دادی و امر به معروف و نهی از منکر کردی و در راه خدا جهاد واقعی کردی و به کتاب خدا فرمان دادی و از سنت های پیامبرش پیروی کردی.»

منابع

  • مرتضی مطهری- عدل الهی- صفحه 294-296

کلید واژه ها

قیامت شفاعت اسلام رضای خدا

مطالب مرتبط

شفاعت ائمه در آخرت خصوصیات شفیعان روز قیامت فنای فی الله خصوصیت اصلی شفیع درستی عقیده در دین معیار اعطای شفاعت روز قیامت شرایط پذیرش شفاعت از نظر روایات ظهور مقام رضا و شفاعت رسول اکرم در قیامت روایات وارده در مخلد نبودن اهل توحید در آتش دوزخ

اطلاعات بیشتر

آثار قیام و شهادت امام حسین علیه السلام شفاعت در مکتب امام حسین علیه ‌السلام انحراف مشرکان در مسأله شفاعت

ابزار ها