شراف

English فارسی 1947 نمایش |

شراف (شراف) به معنای بلندی، نام یکی از منزلگاه های کاروان حسین بن علی (ع)، حد فاصل مکه تا کوفه، هفدهمین منزلگاه کاروان امام حسین (ع) بود که روز شنبه 26 ذیحجه به آنجا رسیدند. منطقه ای است پر آب و درخت و از طرف حجاز بعد از پهن دشت «بطن العقبه» واقع شده و تا واقصه 5/7 کیلومتر فاصله دارد. وجه تسمیه آن: به علت اینست که مردی با این نام در این محل چاه های پر آبی احداث کرده بود، وقتی کاوران امام حسین (ع) به این منطقه رسید حضرت با یاران خود اتراق کرد و به دستور او مقداری زیاد آب برداشته و ذخیره کردند. ناگهان یکی از آنها گفت: الله اکبر، امام حسین فرمود: برای چه تکبیر گفتی؟ مرد گفت: درخت های خرما دیدم. گروهی از اصحاب گفتند: به خدا قسم ما هرگز در اینجا نخل ندیده ایم، حسین (ع) فرمود: خیال می کنید که آن چیست؟ یاران گفتند: گمان داریم که گوش اسبان است، حسین (ع) فرمود: من هم چنین می پندارم. آیا در این نزدیکی ها محل امنی هست که ما برویم و آن را پشت سر خود بگذاریم و فقط از یک جبهه با دشمن رو به رو شویم؟ آنان که با منطقه آشنا بودند گفتند آری، سمت چپ شراف، کوه ذوحسم و آنگاه راه را به سمت چپ «شراف» به ناحیه «ذوحسم» ادامه دادند و همانجا پناه گرفتند. چون «منزلگاه شراف» و «ذوحسم» به یکدیگر بسیار نزدیک است لذا بعضی کتب تاریخی برخورد امام (ع) با سپاه "حر" را در آن منزلگاه نوشته اند.
کاروان حسین بن علی زودتر به این مکان می رسد و اردوگاه می زند و امام (ع) با اولین سپاه اعزامی ابن زیاد به فرماندهی حر بن یزید ریاحی با هزار مرد جنگجو رو به رو شد. "حر" به فرمان "حصین بن تمیم" از حرکت امام (ع) جلوگیری کرد. امام در منزلگاه قبلی دستور داده بود تا اصحابش آب فراوانی بردارند و چون سپاه حر و اسبان آنها را تشنه دید، دستورداد خودشان و اسبانشان را سیراب کنند. پس از استراحت کوتاهی موقع نماز ظهر می رسد. موذن مخصوص آن حضرت "حجاج بن مسروق جعفی" به دستور امام (ع) اذان می گوید. امام به حر فرمود: تو با ما نماز می خوانی یا مستقل و با سپاهیانت؟ حر عرض کرد: نه، ما هم با شما نماز می خوانیم. امام حسین (ع) در این منزلگاه 2 سخنرانی کرد، اول موقع نماز ظهر و چنین گفت: مردم، من نزد شما نیامدم تا زمانی که نامه های شما به دست من رسید و فرستادگان شما آمدند و گفتند که ما امام و پیشوایی نداریم، به سوی ما بیا تا شاید به سبب تو خداوند ما را بر صواب و حق رهنمون کند، اگر به این دعوت ها وفادارید با من پیمان محکم ببندید تا به من اطمینان بیشتری دهید و اگر بر آن عهد نیستید و از آمدنم ناراضی هستید، از همین جا باز می گردم و به همان جایی که آمده ام، می روم و آنان همه سکوت کردند.
دومین سخنرانی امام (ع): بعد از نماز عصر پس از حمد و ثنای الهی، خطاب به سپاهیان حر چنین فرمود: ای مردم، از خدا بترسید و بپذیرید که حق در دست اهل آن باشد که در اینصورت خداوند بیشتر از شما راضی خواهد بود. ما اهل بیت پیامبر به ولایت و رهبری مردم شایسته تر و سزاوارتریم از این مدعیان خلافت (بنی امیه)، که به ناحق اند و همواره راه ظلم و فساد و دشمنی با خدا را در پیش دارند. اگر حق را نپذیرید و از ما روگردان باشید و حق ما را نشناسید و اکنون خواسته شما غیر از آن باشد که در نامه های خود داشتید، من از همین جا، از نزد شما بر می گردم. حر از نامه ها و دعوتنامه ها اظهار بی اطلاعی کرد، امام (ع) آن نامه ها را توسط "عقبه بن سمعان" به آنها نشان داد و حر فرمان عبیدالله بن زیاد را به آن حضرت ابلاغ کرد. امام دستور داد تا اصحاب و همگی باز کردند ولی همین جا سپاه حربن ریاحی راه را بر آنها گرفتند.

منـابـع

محمد بن طاهر السماوى- ابصار العین

جواد محدثی- فرهنگ عاشورایی

محدث قمی- نفس المهموم

محمد صادق نجمی- سخنان امام از مدینه تا کربلا

موسوعة الامام الحسین

کلیــد واژه هــا

0 نظر ارسال چاپ پرسش در مورد این مطلب افزودن به علاقه مندی ها

0 نظر ارسال چاپ پرسش در مورد این مطلب افزودن به علاقه مندی ها