افعال انسان، جزای اعمال او در قیامت

فارسی 2513 نمایش |

در بین بزرگان بحث است در اینکه آیا آنچه در قیامت به واسطه پاداش اعمال انسان به انسان میرسد، یک امر خارجی است که به عنوان مزد و جزا داده می شود و یا اینکه تجسّم اعمال و عین بروز و ظهور کردار اوست؟ از آیات قرآن و روایات وارده از ائمّه معصومین استفاده می شود که جزای اعمال، از اعمال خارج نیست و بلکه نفس تجسّم اعمال و بروز و ظهور خود افعال است. و مرحوم صدرالمتألّهین در مواضع بسیاری چه در «اسفار» و چه در سایر کتب خود این مطلب را مُبرهن ساخته است. و لذا در روز قیامت انسان حجّتی بر خداوند نمی تواند اقامه کند، بلکه حجّت خداوند پیوسته بر انسان تمام است چون انسان نفس عمل خود را می نگرد، و بهشت و دوزخ عین کردار اوست که به صورت های ملکوتی جلوه کرده اند؛ «وَ مَا رَبُّکَ بظلام لِلْعَبِیدِ؛ و پروردگار تو هیچگاه بر بندگان خود ستم روا نمیدارد» (فصلت/ 46). در این صورت که انسان می بیند وَقود و آتشگیرانه جهنّم نفس مدرکات قلب او و نیّات باطل اوست و بهشت و حورالعین و رِضْوَانٌ مِنَ اللَهِ أَکْبَرُ، نفس پدیده های ذهنی و خلوص و اخلاص اوست، دیگر در نزد خداوند چه حجّتی می تواند اقامه کند و چگونه خدا را محکوم گرداند؟
امیرالمؤمنین (ع) در دعائی که به کُمَیل بن زیاد نَخَعی تعلیم فرمودند، به درگاه خداوند عرضه میدارد: «فَلَکَ الْحُجَّةُ عَلَیَّ فِی جَمِیعِ ذَلِکَ، وَ لاَ حُجَّةَ لِی فِی مَا جَرَی عَلَیَّ فِیهِ قَضَآؤُکَ؛ در تمام این امور، ای پروردگار من! حجّت برای تست که بر من اقامه می فرمایی! و در آنچه از قضا و قدر و احکام تو بر من جاری شده است، من حجّتی بر تو ندارم».

منـابـع

سید محمد حسین حسینی تهرانی- معاد شناسی جلد 6- صفحه 188-190

کلیــد واژه هــا

0 نظر ارسال چاپ پرسش در مورد این مطلب افزودن به علاقه مندی ها

0 نظر ارسال چاپ پرسش در مورد این مطلب افزودن به علاقه مندی ها

بـرای اطلاعـات بیشتـر بخوانیـد