پیوند محبت دو همسر از نظر قرآن
فارسی 3302 نمایش |یک نوع از عشق درونی انسان عبارت است از آن مهر و رقت و صفا و صمیمیتی است که میان زوجین در طول زمان، در اثر معاشرت دائم و اشتراک در سختیها و سستیها و خوشیها و ناخوشیهای زندگی و انطباق یافتن روحیه آنها با یکدیگر پدید می آید. اگر اجتماع پاک و ناآلوده باشد و تمتعات زوجین همان طوری که اصول عفاف و تقوا ایجاب می کند به یکدیگر اختصاص یابد، حتی در دوران پیری که شهوت خاموش است و قادر نیست زوجین را به یکدیگر پیوند دهد، آن عاطفه صمیمانه، سخت آنها را به یکدیگر می پیوندد.
تدابیری که اسلام در روابط زوجین و غیره به کار برده است، سبب شده که در محیطهای اسلامی -برخلاف محیط اروپای امروز- این گونه صمیمیتها و مهر و صفاها و عشقها زیاد پیدا شود. در آیه قرآن آنجا که پیوند زوجیت را یکی از نشانه های وجود خداوند حکیم علیم ذکر میکند، با کلمه مودت و رحمت یاد میکند چنانکه میدانیم، مودت و رحمت با شهوت و میل طبیعی فرق دارد، میفرماید: «و من آیاته ان خلق لکم من انفسکم ازواجا وجعل بینکم موده ورحمه؛ یکی از نشانه های خداوند این است که از جنس خود شما برای شما جفت آفریده است، و میان شما و آنها مهر و رأفت قرار داده است» (روم/ 21).
با اینکه ارتباط انسان با پدر و مادر و برادرش ارتباط نسبى است و از ریشه هاى عمیق خویشاوندى مایه مى گیرد و پیوند دو همسر یک پیوند قراردادى و قانونى است اما بسیار مى شود که محبت و علاقه ناشى از آن حتى بر علاقه خویشاوندى پدر و مادر پیشى مى گیرد، و این در حقیقت همان چیزى است که در آیه فوق با جمله «و جعل بینکم مودة و رحمة» به آن اشاره شده است. در حدیثى از پیامبر اکرم (ص) مى خوانیم که بعد از جنگ احد به دختر جحش فرمود دائى تو حمزه شهید شد، او گفت: «انا لله و انا الیه راجعون؛ از خداییم و به سوی خدا بازمی گردیم» (بقره/ 156). من اجر این مصیبت را از خدا مى خواهم. باز به او فرمود برادرت نیز شهید شد، دیگر بار انا لله گفت و اجر و پاداش خود را از خدا خواست. اما همینکه خبر شهادت همسرش را به او داد دست بر سرش گذاشت و فریاد کشید پیامبر فرمود: (آرى) «ما یعدل الزوج عند المرأة شىء؛ هیچ چیز براى زن همانند همسر نیست».
امام حسین (ع) یکی از همسرهایشان رباب نام دارد. این زن تا سالیان دراز در زیر سقف نمیرفت، غذای مطبوع نمیخورد و دائما میگریست. میگفتند چرا در زیر آفتاب مینشینی؟ میگفت بعد از اینکه بدن حسین من در زیر آفتاب بود... این علاقه شدیدی بود که میان این زن و ابا عبدالله وجود داشت و این زن یک زن صالحه ای بود که مصداق همین آیه بود: «ادخلوا الجنة انتم و ازواجکم تحبرون؛ شما و همسرانتان شادمانه داخل بهشت شوید» (زخرف/ 70). یکی از نظریات تحقیر آمیزی که درباره زن وجود داشته اینست که میگفته اند زن مقدمه وجود مرد است و برای مرد آفریده شده است. اسلام هرگز چنین سخنی ندارد، اسلام اصل علت غائی را در کمال صراحت بیان میکند، اسلام با صراحت کامل میگوید، زمین و آسمان، ابر و باد، گیاه و حیوان، همه برای انسان آفریده شده اند، اما هرگز نمیگوید زن برای مرد آفریده شده است، اسلام میگوید هر یک از زن و مرد برای یکدیگر آفریده شده اند: «هن لباس لکم و انتم لباس لهن؛ زنان زینت و پوشش شما هستند و شما زینت و پوشش آنها» (بقره/ 187). اگر قرآن زن را مقدمه مرد و آفریده برای مرد میدانست قهرا در قوانین خود این جهت را در نظر می گرفت، ولی چون اسلام از نظر تفسیر خلقت چنین نظری ندارد و زن را طفیلی وجود مرد نمیداند در مقررات خاص خود درباره زن و مرد به این مطلب نظر نداشته است.
منـابـع
مرتضی مطهری- اخلاق جنسی در اسلام و جهان غرب- صفحه 66-64
ناصر مکارم شیرازی- تفسیر نمونه- ج 16 صفحه 407
مرتضی مطهری- آشنایی با قرآن- ج 5 صفحه 32
کلیــد واژه هــا
0 نظر اشتراک گذاری ارسال چاپ پرسش در مورد این مطلب افزودن به علاقه مندی ها